Friday, February 6, 2009

Papa

Avril 7, 1999

Mapuna ang mga panahong dinalo
Mapansin ang mga pasajeng dinatnan
Mapangko ang mga pagbagong dinagas

Tili pa rin ang mga paanan sa lupa
Tili parin ang mga inlaan sa laab
Tili parin ang mga mahalan sa lapi

Kay-apaw ng buhay nyo
Kay-ayo ng bahay nyo
Kay-akma ng biloy nyo

Ang biag ay saguday ng Bathala
Dapat arugaang mabuti
Ipagtanggol kahit naaampang
Bilang utang na luob sa Kanya

Sama sa kampon nyo s’inyo
Nagtutukod at naghihimok
Para maangkop lahat sa
Biag nyo


Dunong ng Umid ay Bagkus Tuso

Dale ako'y napadaong dito.
Daloy gawing kelanman.
Di mabili ang pabati.^
Di malaman ang paalam.
Di matantya ang tanto.
Di mahusga ang hantong.
Dunong ng Umid ay Bagkus Tuso.

Mama

Pebrero 22, 1999

Ga-tulali akong sumapon mula s’inyo.
Kayong nagaalay wili, nagsisibol malaya ng
Mga bahid ng tanglaw at dilim para ako’y di
Mailang sa parang ng lilo, para ako’y mapa-kali
Sa mga biyaya, at kaya sa pagkeron. Mga buting
Bahid neto’y nagaambag sagana ng mga landas lan-balakid,
Pa-burit kong buhay.

Ito, sugid, at mahal nyong bihasaan ukol mga bagay udtoan ay
Kinahahaling kong lubos.
Lubhang manigo ako, at mga nilalang sinaklaw ng
Inyong mapagbagay na hipo, na dine kayo sa piling
At sa dakilang likhang sinisinta

Igunita ang mga tagumpay ng inyong nilipasan, tingnan
Mapag-asa at gampanan masigasig ang mga banghay nyo sa
Idarating, kasama inyong mga iniirog, na matipuno lahat hetong
Hinati nyo satin.

Ak na Lang

Septembre 19, 1998

Siguro'y ganon nga…
Nang ako'y nabuo ng damdam sanlibutan,
Maibulos at umusbong para isang kaibang uri tao,

Kumpara kapwa specie,
mamayan o dayuhan, Pilipino o alien, kalahi o banyaga
Maski sa panay sariling lipi maitumbas ngayon,
Puro salungat satsa, sakin pa.

Mithiin o bisyo'y di magkaraan, di magkasabay,
Kahit parejo sa jipo, tingin at bukam,
Luob, diwa, at isip di tura sakin
Di maghalo ang tubig at langis

Ganoman uso ang pakita ng masa, di ubra sakin,
Ilang tingin o tingnan saglit nato'y
Hanging iniihip at dagling binubuga;
Bangong bumabaho o napaparam

Sila'y nahalina ng mga layaw, akit ng sarap
Marinig, mapansin, makita, maamoy, malasa,
Lwalhating lupa, ilang uso at porma

Ak naman to't timang parin sa nilay,
Kun kaya ko tanggapin ang hyong layaw,
Piliin ang kaliwa, sundan ang nauna,
Sakaling ma susunod, ak na lang.

Mangisda sa Pasig Haraya

Septembre 14, 1998

Pasig, tanyag sa tampok na ilog at pampang.

Sa pampang, ako'y nakaupo sa mayabong na damo
Tabi'y halama't bulaklak, sa lilim ng punong mangga,
Habang taas araw sa pagsikat pa palibot

Ako'y nakasandal sa katawan,
Suaveng mayamayang simoy naking nanasamsam.
Samantala, ako'y nangingisda sa ilog,

Na may agos tubig sariwa
Mula pang ibayong burol at bundok
Kunsan ito'y natipon

Pagdaloy dine'y sukdolan magtalaytay pabukang dagat
Ang Ilog nato'y bantog lantay sa isda, damod, mineral na bato't bakal.
Ngunit narito ako paksang makahuli ng mataba't malaman ginulang na mga isda,

Dine'y sagana, makain magawang iihaw muna.
Alam naking tanghod, me oras pa magnilay sa mga hagap nakakatanto
Kunsan ang haraya ay nagiging laya pa,

Ragasa rin magharap sa pasumalang mangyari,
Halim na makatagpo ng dayuhan galing pang buan
Maaari maging katoto, tao man o hayop

Matuto narin sa mga pasalubong ng gulat at tuklas
Sakaling maggalugad din sarili
Ay nakakatulong to

Hanggang makaahon ng isda, o maahon ng dapit-hapon
Kunkelan, sa pasig ay pusikit kaya maisagawa narin
Magpaanyaya sa isa sa susunod mahuhuli, sa Pasig, ito'y ganap…

Rahayura V.2

Pebrero 6, 2000

Twing masilayan ko iyong tanawin,
Twina'y sa isip laman mong iyutin,
Twira'y hinog ka nang katasin,

Dakang magbagu timpla ng sangkap ko.
Dakong parte banas ng rikit mo
Dakot ng luob at atupag bako

An ganda mo sakin rahayura ko
An ganda mo sakin rahayura ko
Ang ambil ng bileng pagkakilig ko.

Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki
Di man badya, umeenggan kalalakihang bati
Di man adya, umaangat mula higaang kati

Maghatid ng sarap pinagtamoan
Maghate ng lasap pinagsensoan
Maghawa ng kurap pinaglumoan

Nais talaga kitang hagkan
Wais ng aking buong katwan
Sais-Syam tayong magsadiktan

Tiwala hangganang-wala ng pintong pasokin
Sagana hanggang mabakbak ng hapo di pansin
Ligaya habang makamkam ang langit ay satin

A Sakop kita lampas yuta
Alila kita ka'lang sawa
At sabwatan Rahayura

Rahayura V. 1

Hunyo 16, 1998

Twing masilayan ko iyong tanawin, katwang laman mong iyutin, hugis lubos liitman sakin, dakang mabagu ang timpla ng aking mga sangkap.

Ako'y nababanas, natutunaw sayong kagandahan; nakakaligaw ng isip at atupag; nababatu sa rikit mong pinapasilaw.

An ganda mo, an ganda mo, an ganda mo, ang ambil ng pagkakilig ko.

Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki, naeengganyo ang kalalakihang angkin, umaangat sa higang dampa, sumisigla na maghanda sa silbing magtanggol, maghate ng kasarapang natatamo, mas-ginhawa, ay sarinlang pagsipag.

Nais kitang mahagkan, maapuhap ng aking buong katwan at diwa; madiktan sagana, hanggang mabakbak ng hapo, ay di gabal.

Basta kaligayahan, hanggang langit ay satin, na sakop kita, alila mo'ko, at baliktaran, Rahayura.

Nota ke Idiot

Enero 24, 1998

Idiot, alam mo sino ka. Alam mo, ansama ng iyong pahayag, porke meron kang ugnay magtaga ng tutol, at mayaya sa naitala ng Manila Bulletin na kwartong talakayan, nagtaga ka nga, ng nakakahapdi sa kapwa, sa mga tino maykayod. Alam kong bakasyon mo’y bukam mo lang, pagkat habang binabasa mo’to, intindihin mong mabuti na hiling ko’y magin-ginoo, nabihas ka, alang kahit lang sayong mag-utol. Para rin mapuksa iyong mga kahihiyan dito, at sa labas. Sige pare/mare, nawa’y patawarin k Nya, ng lipumpom. Hwag ka na maging ngot ng lipunan, magkaron ka na ng silbi.