Kawili Magpinpin sa Trigo

Octobre, 1997

Doon sa maaning nayon anking, mga bahay ay nakaguyod, matatag nirang gusali.
Paligid nira’y maayos ang handog, uring kaakit-akit. Sa loob ng mga tahanan, katunggali
ang malugamgam na amoyo, masarap masamsam. Puspos ang aruga sa mga tanim sa batai,
at mga alaga, ay maligayang namamasyal sa tabi-dakong pasya ng adlao. Batoyaring mga
daanan nagsanga’t nagpasan mula-puna rito’t doon. Ira’y naga-silbing tagasalin sa lahat ng
yumi’t dalo ng sannayonan at kayayang mga nilalang, hayop, at balaghan.
Ang mahalagang walang kapantay nitong lahat ay ang mga dangal na mamamayan, sila ang
pakay ng mga binyagang nadadaos. Naibaka sa hilig, panawin, at pag-unawa, na nagdulot
ng sipag, chaga, at dasal, para ato galing sa mga mahal na pamilya, kaybigan at tabing tira.
At para din sa pagpitas ng mga pambuhay at dinggin. Nang sa gayo’y kayod ay me piging,
Ikaa-salo nating lahat kabuyang. At maging ating mag-tatala’t kwento’y magpaluto pa ng
mga pagkaing nakakabusog, mangumbida sa mga lalawigan ibayong makamkam.
Nang itong layon ay galinao, at sa susunod pang diwang…irog ko… ika’y aking kawili sa
Trigo. Nagpinpin ako.