Avril 7, 1999
Mapuna ang mga panahong dinalo
Mapansin ang mga pasajeng dinatnan
Mapangko ang mga pagbagong dinagas
Tili pa rin ang mga paanan sa lupa
Tili parin ang mga inlaan sa laab
Tili parin ang mga mahalan sa lapi
Kay-apaw ng buhay nyo
Kay-ayo ng bahay nyo
Kay-akma ng biloy nyo
Ang biag ay saguday ng Bathala
Dapat arugaang mabuti
Ipagtanggol kahit naaampang
Bilang utang na luob sa Kanya
Sama sa kampon nyo s’inyo
Nagtutukod at naghihimok
Para maangkop lahat sa
Biag nyo
Dunong ng Umid ay Bagkus Tuso
Dale ako'y napadaong dito.
Daloy gawing kelanman.
Di mabili ang pabati.^
Di malaman ang paalam.
Di matantya ang tanto.
Di mahusga ang hantong.
Dunong ng Umid ay Bagkus Tuso.
Friday, February 6, 2009
Mama
Pebrero 22, 1999
Ga-tulali akong sumapon mula s’inyo.
Kayong nagaalay wili, nagsisibol malaya ng
Mga bahid ng tanglaw at dilim para ako’y di
Mailang sa parang ng lilo, para ako’y mapa-kali
Sa mga biyaya, at kaya sa pagkeron. Mga buting
Bahid neto’y nagaambag sagana ng mga landas lan-balakid,
Pa-burit kong buhay.
Ito, sugid, at mahal nyong bihasaan ukol mga bagay udtoan ay
Kinahahaling kong lubos.
Lubhang manigo ako, at mga nilalang sinaklaw ng
Inyong mapagbagay na hipo, na dine kayo sa piling
At sa dakilang likhang sinisinta
Igunita ang mga tagumpay ng inyong nilipasan, tingnan
Mapag-asa at gampanan masigasig ang mga banghay nyo sa
Idarating, kasama inyong mga iniirog, na matipuno lahat hetong
Hinati nyo satin.
Ga-tulali akong sumapon mula s’inyo.
Kayong nagaalay wili, nagsisibol malaya ng
Mga bahid ng tanglaw at dilim para ako’y di
Mailang sa parang ng lilo, para ako’y mapa-kali
Sa mga biyaya, at kaya sa pagkeron. Mga buting
Bahid neto’y nagaambag sagana ng mga landas lan-balakid,
Pa-burit kong buhay.
Ito, sugid, at mahal nyong bihasaan ukol mga bagay udtoan ay
Kinahahaling kong lubos.
Lubhang manigo ako, at mga nilalang sinaklaw ng
Inyong mapagbagay na hipo, na dine kayo sa piling
At sa dakilang likhang sinisinta
Igunita ang mga tagumpay ng inyong nilipasan, tingnan
Mapag-asa at gampanan masigasig ang mga banghay nyo sa
Idarating, kasama inyong mga iniirog, na matipuno lahat hetong
Hinati nyo satin.
Ak na Lang
Septembre 19, 1998
Siguro'y ganon nga…
Nang ako'y nabuo ng damdam sanlibutan,
Maibulos at umusbong para isang kaibang uri tao,
Kumpara kapwa specie,
mamayan o dayuhan, Pilipino o alien, kalahi o banyaga
Maski sa panay sariling lipi maitumbas ngayon,
Puro salungat satsa, sakin pa.
Mithiin o bisyo'y di magkaraan, di magkasabay,
Kahit parejo sa jipo, tingin at bukam,
Luob, diwa, at isip di tura sakin
Di maghalo ang tubig at langis
Ganoman uso ang pakita ng masa, di ubra sakin,
Ilang tingin o tingnan saglit nato'y
Hanging iniihip at dagling binubuga;
Bangong bumabaho o napaparam
Sila'y nahalina ng mga layaw, akit ng sarap
Marinig, mapansin, makita, maamoy, malasa,
Lwalhating lupa, ilang uso at porma
Ak naman to't timang parin sa nilay,
Kun kaya ko tanggapin ang hyong layaw,
Piliin ang kaliwa, sundan ang nauna,
Sakaling ma susunod, ak na lang.
Siguro'y ganon nga…
Nang ako'y nabuo ng damdam sanlibutan,
Maibulos at umusbong para isang kaibang uri tao,
Kumpara kapwa specie,
mamayan o dayuhan, Pilipino o alien, kalahi o banyaga
Maski sa panay sariling lipi maitumbas ngayon,
Puro salungat satsa, sakin pa.
Mithiin o bisyo'y di magkaraan, di magkasabay,
Kahit parejo sa jipo, tingin at bukam,
Luob, diwa, at isip di tura sakin
Di maghalo ang tubig at langis
Ganoman uso ang pakita ng masa, di ubra sakin,
Ilang tingin o tingnan saglit nato'y
Hanging iniihip at dagling binubuga;
Bangong bumabaho o napaparam
Sila'y nahalina ng mga layaw, akit ng sarap
Marinig, mapansin, makita, maamoy, malasa,
Lwalhating lupa, ilang uso at porma
Ak naman to't timang parin sa nilay,
Kun kaya ko tanggapin ang hyong layaw,
Piliin ang kaliwa, sundan ang nauna,
Sakaling ma susunod, ak na lang.
Mangisda sa Pasig Haraya
Septembre 14, 1998
Pasig, tanyag sa tampok na ilog at pampang.
Sa pampang, ako'y nakaupo sa mayabong na damo
Tabi'y halama't bulaklak, sa lilim ng punong mangga,
Habang taas araw sa pagsikat pa palibot
Ako'y nakasandal sa katawan,
Suaveng mayamayang simoy naking nanasamsam.
Samantala, ako'y nangingisda sa ilog,
Na may agos tubig sariwa
Mula pang ibayong burol at bundok
Kunsan ito'y natipon
Pagdaloy dine'y sukdolan magtalaytay pabukang dagat
Ang Ilog nato'y bantog lantay sa isda, damod, mineral na bato't bakal.
Ngunit narito ako paksang makahuli ng mataba't malaman ginulang na mga isda,
Dine'y sagana, makain magawang iihaw muna.
Alam naking tanghod, me oras pa magnilay sa mga hagap nakakatanto
Kunsan ang haraya ay nagiging laya pa,
Ragasa rin magharap sa pasumalang mangyari,
Halim na makatagpo ng dayuhan galing pang buan
Maaari maging katoto, tao man o hayop
Matuto narin sa mga pasalubong ng gulat at tuklas
Sakaling maggalugad din sarili
Ay nakakatulong to
Hanggang makaahon ng isda, o maahon ng dapit-hapon
Kunkelan, sa pasig ay pusikit kaya maisagawa narin
Magpaanyaya sa isa sa susunod mahuhuli, sa Pasig, ito'y ganap…
Pasig, tanyag sa tampok na ilog at pampang.
Sa pampang, ako'y nakaupo sa mayabong na damo
Tabi'y halama't bulaklak, sa lilim ng punong mangga,
Habang taas araw sa pagsikat pa palibot
Ako'y nakasandal sa katawan,
Suaveng mayamayang simoy naking nanasamsam.
Samantala, ako'y nangingisda sa ilog,
Na may agos tubig sariwa
Mula pang ibayong burol at bundok
Kunsan ito'y natipon
Pagdaloy dine'y sukdolan magtalaytay pabukang dagat
Ang Ilog nato'y bantog lantay sa isda, damod, mineral na bato't bakal.
Ngunit narito ako paksang makahuli ng mataba't malaman ginulang na mga isda,
Dine'y sagana, makain magawang iihaw muna.
Alam naking tanghod, me oras pa magnilay sa mga hagap nakakatanto
Kunsan ang haraya ay nagiging laya pa,
Ragasa rin magharap sa pasumalang mangyari,
Halim na makatagpo ng dayuhan galing pang buan
Maaari maging katoto, tao man o hayop
Matuto narin sa mga pasalubong ng gulat at tuklas
Sakaling maggalugad din sarili
Ay nakakatulong to
Hanggang makaahon ng isda, o maahon ng dapit-hapon
Kunkelan, sa pasig ay pusikit kaya maisagawa narin
Magpaanyaya sa isa sa susunod mahuhuli, sa Pasig, ito'y ganap…
Rahayura V.2
Pebrero 6, 2000
Twing masilayan ko iyong tanawin,
Twina'y sa isip laman mong iyutin,
Twira'y hinog ka nang katasin,
Dakang magbagu timpla ng sangkap ko.
Dakong parte banas ng rikit mo
Dakot ng luob at atupag bako
An ganda mo sakin rahayura ko
An ganda mo sakin rahayura ko
Ang ambil ng bileng pagkakilig ko.
Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki
Di man badya, umeenggan kalalakihang bati
Di man adya, umaangat mula higaang kati
Maghatid ng sarap pinagtamoan
Maghate ng lasap pinagsensoan
Maghawa ng kurap pinaglumoan
Nais talaga kitang hagkan
Wais ng aking buong katwan
Sais-Syam tayong magsadiktan
Tiwala hangganang-wala ng pintong pasokin
Sagana hanggang mabakbak ng hapo di pansin
Ligaya habang makamkam ang langit ay satin
A Sakop kita lampas yuta
Alila kita ka'lang sawa
At sabwatan Rahayura
Twing masilayan ko iyong tanawin,
Twina'y sa isip laman mong iyutin,
Twira'y hinog ka nang katasin,
Dakang magbagu timpla ng sangkap ko.
Dakong parte banas ng rikit mo
Dakot ng luob at atupag bako
An ganda mo sakin rahayura ko
An ganda mo sakin rahayura ko
Ang ambil ng bileng pagkakilig ko.
Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki
Di man badya, umeenggan kalalakihang bati
Di man adya, umaangat mula higaang kati
Maghatid ng sarap pinagtamoan
Maghate ng lasap pinagsensoan
Maghawa ng kurap pinaglumoan
Nais talaga kitang hagkan
Wais ng aking buong katwan
Sais-Syam tayong magsadiktan
Tiwala hangganang-wala ng pintong pasokin
Sagana hanggang mabakbak ng hapo di pansin
Ligaya habang makamkam ang langit ay satin
A Sakop kita lampas yuta
Alila kita ka'lang sawa
At sabwatan Rahayura
Rahayura V. 1
Hunyo 16, 1998
Twing masilayan ko iyong tanawin, katwang laman mong iyutin, hugis lubos liitman sakin, dakang mabagu ang timpla ng aking mga sangkap.
Ako'y nababanas, natutunaw sayong kagandahan; nakakaligaw ng isip at atupag; nababatu sa rikit mong pinapasilaw.
An ganda mo, an ganda mo, an ganda mo, ang ambil ng pagkakilig ko.
Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki, naeengganyo ang kalalakihang angkin, umaangat sa higang dampa, sumisigla na maghanda sa silbing magtanggol, maghate ng kasarapang natatamo, mas-ginhawa, ay sarinlang pagsipag.
Nais kitang mahagkan, maapuhap ng aking buong katwan at diwa; madiktan sagana, hanggang mabakbak ng hapo, ay di gabal.
Basta kaligayahan, hanggang langit ay satin, na sakop kita, alila mo'ko, at baliktaran, Rahayura.
Twing masilayan ko iyong tanawin, katwang laman mong iyutin, hugis lubos liitman sakin, dakang mabagu ang timpla ng aking mga sangkap.
Ako'y nababanas, natutunaw sayong kagandahan; nakakaligaw ng isip at atupag; nababatu sa rikit mong pinapasilaw.
An ganda mo, an ganda mo, an ganda mo, ang ambil ng pagkakilig ko.
Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki, naeengganyo ang kalalakihang angkin, umaangat sa higang dampa, sumisigla na maghanda sa silbing magtanggol, maghate ng kasarapang natatamo, mas-ginhawa, ay sarinlang pagsipag.
Nais kitang mahagkan, maapuhap ng aking buong katwan at diwa; madiktan sagana, hanggang mabakbak ng hapo, ay di gabal.
Basta kaligayahan, hanggang langit ay satin, na sakop kita, alila mo'ko, at baliktaran, Rahayura.
Nota ke Idiot
Enero 24, 1998
Idiot, alam mo sino ka. Alam mo, ansama ng iyong pahayag, porke meron kang ugnay magtaga ng tutol, at mayaya sa naitala ng Manila Bulletin na kwartong talakayan, nagtaga ka nga, ng nakakahapdi sa kapwa, sa mga tino maykayod. Alam kong bakasyon mo’y bukam mo lang, pagkat habang binabasa mo’to, intindihin mong mabuti na hiling ko’y magin-ginoo, nabihas ka, alang kahit lang sayong mag-utol. Para rin mapuksa iyong mga kahihiyan dito, at sa labas. Sige pare/mare, nawa’y patawarin k Nya, ng lipumpom. Hwag ka na maging ngot ng lipunan, magkaron ka na ng silbi.
Idiot, alam mo sino ka. Alam mo, ansama ng iyong pahayag, porke meron kang ugnay magtaga ng tutol, at mayaya sa naitala ng Manila Bulletin na kwartong talakayan, nagtaga ka nga, ng nakakahapdi sa kapwa, sa mga tino maykayod. Alam kong bakasyon mo’y bukam mo lang, pagkat habang binabasa mo’to, intindihin mong mabuti na hiling ko’y magin-ginoo, nabihas ka, alang kahit lang sayong mag-utol. Para rin mapuksa iyong mga kahihiyan dito, at sa labas. Sige pare/mare, nawa’y patawarin k Nya, ng lipumpom. Hwag ka na maging ngot ng lipunan, magkaron ka na ng silbi.
Talisik hangga Uyayi’t Ataol
Enero 17, 1998
Biglang bira, nabuo ang selula sa haybat at tumubo. Sa panahonan, ay naitulak sa buka. Natungga sinag ng labas, buhat man sa ligas, o burdan.
Nang buksan ang mga mata, at nakislapan nangatog ang loob, at simula na mamulak ang sintang utak. Mula waling unang hapag at mga susunod pa.
Lakbay sa oras sampay sa ranas at sakay sa landas ay buod ng biag.
Alaala’y mga arian at habang may hagap,
lilikha pa ng magaganap makakamtan
Ang mga hangad, at aangkin ng mga kilalan
Pilitin mang makaigcas sa gapos,
sadyang wagas na ang abot ng lubid ng buhay.
Patol nito’y madaling mauhaw,
tiis ay natutuyo at uuwi sa kubol, kung saan
ang ginhawa ng pahinga’y mapatuloy,
Hanggang…
Mahimbing tulog, ay basbas ng kamatayan.
Biglang bira, nabuo ang selula sa haybat at tumubo. Sa panahonan, ay naitulak sa buka. Natungga sinag ng labas, buhat man sa ligas, o burdan.
Nang buksan ang mga mata, at nakislapan nangatog ang loob, at simula na mamulak ang sintang utak. Mula waling unang hapag at mga susunod pa.
Lakbay sa oras sampay sa ranas at sakay sa landas ay buod ng biag.
Alaala’y mga arian at habang may hagap,
lilikha pa ng magaganap makakamtan
Ang mga hangad, at aangkin ng mga kilalan
Pilitin mang makaigcas sa gapos,
sadyang wagas na ang abot ng lubid ng buhay.
Patol nito’y madaling mauhaw,
tiis ay natutuyo at uuwi sa kubol, kung saan
ang ginhawa ng pahinga’y mapatuloy,
Hanggang…
Mahimbing tulog, ay basbas ng kamatayan.
Ako’y Bigo
Enero 8, 1998
Nang tumilaok ang relos, nagsimula
walang buhay kong gapang papunta sa
silid ng hatol, ay mas malala pa, matamlay
nang nasakdal ang bukang husgan ng bathaan.
Sila’y nasusunod.
Ako’y nabato sa mala-manchang cigar ng kapre
naka “Hehehe,” sadist pa rin sa kanyang mga gawain. Saki’y nakatitig, handang ngumuyang lugod.
Lumbay ga-mundong bangungot ay walang-dulo aking makapili. Ako’y di na tulog at di na makakatulog, hanggang…
Katohanan mag-umpisa sakin sakayang himagsikan makapugsa, dahila sa mga di-makatarungang pagmaltrato sa gatimpalang tapat ng aral at mamayan. Karapatan ng batas magparusa sa mga nagkasala.
Ako’y bigo, talunan pa lalo.
Nararapat lang na ako’y magdusa
Ako’y nagkamali, ako’y bigo. Hataw na.
Nang tumilaok ang relos, nagsimula
walang buhay kong gapang papunta sa
silid ng hatol, ay mas malala pa, matamlay
nang nasakdal ang bukang husgan ng bathaan.
Sila’y nasusunod.
Ako’y nabato sa mala-manchang cigar ng kapre
naka “Hehehe,” sadist pa rin sa kanyang mga gawain. Saki’y nakatitig, handang ngumuyang lugod.
Lumbay ga-mundong bangungot ay walang-dulo aking makapili. Ako’y di na tulog at di na makakatulog, hanggang…
Katohanan mag-umpisa sakin sakayang himagsikan makapugsa, dahila sa mga di-makatarungang pagmaltrato sa gatimpalang tapat ng aral at mamayan. Karapatan ng batas magparusa sa mga nagkasala.
Ako’y bigo, talunan pa lalo.
Nararapat lang na ako’y magdusa
Ako’y nagkamali, ako’y bigo. Hataw na.
Maglibang muli Tayo
Enero 7, 1998
Dalwang linggong dalisayan sa dampian
naking magaanak sa ganap na tahanan,
mga petsang nakalipas.
Nangyun, naglibang akong tumpak sa mga
basbasang pinagkaloob sa kanila ni Bathala,
at naihate din sakin.
Ang leksyon-totos, naituro’y tanggap ko,
na hango sa mga kadanasan, kusang
balisa o wastong payo, layon makakabuti
sakin.
Nang ang panahon ay gumulong, naihatid
ako sa parahan. Tapos na ang angkas gaduyan.
Paglugod nila sakin ay aking malulugdan.
Ako’y nag-iisa na muli, hanggang tayo’y
Magkitang masigla’t magdiwang, ako’y
Maga-sikap din, sa kaya ko.
Tagumpay alang sanyo, mahal kong katotos.
Dalwang linggong dalisayan sa dampian
naking magaanak sa ganap na tahanan,
mga petsang nakalipas.
Nangyun, naglibang akong tumpak sa mga
basbasang pinagkaloob sa kanila ni Bathala,
at naihate din sakin.
Ang leksyon-totos, naituro’y tanggap ko,
na hango sa mga kadanasan, kusang
balisa o wastong payo, layon makakabuti
sakin.
Nang ang panahon ay gumulong, naihatid
ako sa parahan. Tapos na ang angkas gaduyan.
Paglugod nila sakin ay aking malulugdan.
Ako’y nag-iisa na muli, hanggang tayo’y
Magkitang masigla’t magdiwang, ako’y
Maga-sikap din, sa kaya ko.
Tagumpay alang sanyo, mahal kong katotos.
Mahal-Mahalan
Decembre 15, 1997
Mahal mahalin ang pagmamahal ng
Nagmamahal, kung magmahal sya ng
Mahal na mahal na mahal, na minahal na
Na mamamhalin sa mahalang minamahal, na
Mahal-mahalan lang
Mahal mahalin ang pagmamahal ng
Nagmamahal, kung magmahal sya ng
Mahal na mahal na mahal, na minahal na
Na mamamhalin sa mahalang minamahal, na
Mahal-mahalan lang
Akala’t Ngunit
Decembre 13, 1997
Akala mo’y mabait
Ngunit ako’y mapait
Akala mo’y matalino
Ngunit ako’y matulino
Akala mo’y malusog
Ngunit ako’y nadumog
Akala mo’y pala-aral
Ngunit ako’y pala-oral
Akala mo’y meron alam
Ngunit ako’y meron asam
Akala mo’y sanay
Ngunit ako’y anay
Akala mo’y may kaya
Ngunti ako’y may daya
Akala mo’y marunong mag-isa
Ngunit ako’y marunong magisa
Akala mo’y bida
Ngunit ako’y sipa
Akala mo’y Canadian
Ngunit ako’y Kana dyan
Akala mo’y Pilipino
Ngunit ako’y Pinipino
Akala mo’y sikat
Ngunit ako’y sakit
Akala mo’y Tao
Ngunit ako’y Tae
Akala mo’y mabait
Ngunit ako’y mapait
Akala mo’y matalino
Ngunit ako’y matulino
Akala mo’y malusog
Ngunit ako’y nadumog
Akala mo’y pala-aral
Ngunit ako’y pala-oral
Akala mo’y meron alam
Ngunit ako’y meron asam
Akala mo’y sanay
Ngunit ako’y anay
Akala mo’y may kaya
Ngunti ako’y may daya
Akala mo’y marunong mag-isa
Ngunit ako’y marunong magisa
Akala mo’y bida
Ngunit ako’y sipa
Akala mo’y Canadian
Ngunit ako’y Kana dyan
Akala mo’y Pilipino
Ngunit ako’y Pinipino
Akala mo’y sikat
Ngunit ako’y sakit
Akala mo’y Tao
Ngunit ako’y Tae
Hanggang Tingin na lang
Decembre 12, 1997
Nakaupo ako at naga-atupag ang di tuwid na paraan
makiusap, nang ika’y lumutang palapit. Ako’y
magimbal! Sinisinag mo ako ng iyong gamgam,
Anyong kaakit-akit, nakakatunaw ang rikit mo,
halos magka-wala ng buong diwa nakin.
Nagtanaw ka sa paligid, pansin mo’ko, sa lahat ba
naman ng mga kutchonan sa paligid, sa tabi ko pa
iyong napili. Alam ko alam mo, na magkatugma
ating puso sa uhaw.
Ika’y isang hingang layo, balani’y sakdal sa
magkaibang panig. Saklap ng sobrang ingat
taglayan na sakin, nagdulot tamlay na nagpalayo
ng agwat hanggang mawala ang bisa ng mga sakdal.
Kursonada kita, at mo’ko, pero,
Hanggang tingin na lang.
Nakaupo ako at naga-atupag ang di tuwid na paraan
makiusap, nang ika’y lumutang palapit. Ako’y
magimbal! Sinisinag mo ako ng iyong gamgam,
Anyong kaakit-akit, nakakatunaw ang rikit mo,
halos magka-wala ng buong diwa nakin.
Nagtanaw ka sa paligid, pansin mo’ko, sa lahat ba
naman ng mga kutchonan sa paligid, sa tabi ko pa
iyong napili. Alam ko alam mo, na magkatugma
ating puso sa uhaw.
Ika’y isang hingang layo, balani’y sakdal sa
magkaibang panig. Saklap ng sobrang ingat
taglayan na sakin, nagdulot tamlay na nagpalayo
ng agwat hanggang mawala ang bisa ng mga sakdal.
Kursonada kita, at mo’ko, pero,
Hanggang tingin na lang.
Paligsan Alang Tula
Decembre 12, 1997
Hilig ko itula, gusto ka isipa, ay kasabihan na puno
Gawing arian bilang maka-nganib ang tula laban sa kapwa,
Ay di kanaisnais
Sa pakay ng paligsan alang tula, buholan din ang datdatan
Matingkad. Kahit lang ayon sa yayang panauhin, ay
Tambayan sa sabongan, hangad sa palarong me talim
Hilig ko itula, gusto ka isipa, ay kasabihan na puno
Gawing arian bilang maka-nganib ang tula laban sa kapwa,
Ay di kanaisnais
Sa pakay ng paligsan alang tula, buholan din ang datdatan
Matingkad. Kahit lang ayon sa yayang panauhin, ay
Tambayan sa sabongan, hangad sa palarong me talim
Blatong, Paalam Tuytuy at Gamus
Decembre 12, 1997
Nung ika’y inialsa mula sa longga gaduyan,
Iyak mo’y sanhi ngumiti iyong nagsakang ina
nagalak ang iyong nagbungkal na itay at
nagsalong ang mga kadugtong sa’yong gatan
Simula kang gumapang sa buka, untiang iyong
dinampot ano mang tuytuy na bigkas, sayo ang
kahariang gamus. Nasaktan sa mga gusto natupdan;
naihalo sa gamus, simula kang maghalak at
napapasayong sadya.
Nakaraan ilan daosan, tumubo pa mga pinting.
Isa’t isang naglaho tagpiang mga tuytuy, nagbuong
tinding katohanan. Ika’y nasubsob sa kalye; nalaman
mong sakit ay may dugong pula nagtalaytay.
Iyong dinura sa tabi. Bakit mo dinura ang tuytuy?
Noon ito’y iyong kaaliw, ngayon natirang dura ang
Iyong ganti?
Nag-iba na lasa mo, yapak mo’y sa kabilang
Kabanata na ang hilig. At sa pasyang ito ay maiiwan,
kahit di sadya, ang tuytuy nakasabay sa gamus.
Paalam, tuytuy at gamus. Mahapdi man, ansaklap man,
Tiisin mo, tanggapin ang bagong hakbang patungong
Ginhawa at sakaling magkita muli.
Ika’y may gulang na!
Nung ika’y inialsa mula sa longga gaduyan,
Iyak mo’y sanhi ngumiti iyong nagsakang ina
nagalak ang iyong nagbungkal na itay at
nagsalong ang mga kadugtong sa’yong gatan
Simula kang gumapang sa buka, untiang iyong
dinampot ano mang tuytuy na bigkas, sayo ang
kahariang gamus. Nasaktan sa mga gusto natupdan;
naihalo sa gamus, simula kang maghalak at
napapasayong sadya.
Nakaraan ilan daosan, tumubo pa mga pinting.
Isa’t isang naglaho tagpiang mga tuytuy, nagbuong
tinding katohanan. Ika’y nasubsob sa kalye; nalaman
mong sakit ay may dugong pula nagtalaytay.
Iyong dinura sa tabi. Bakit mo dinura ang tuytuy?
Noon ito’y iyong kaaliw, ngayon natirang dura ang
Iyong ganti?
Nag-iba na lasa mo, yapak mo’y sa kabilang
Kabanata na ang hilig. At sa pasyang ito ay maiiwan,
kahit di sadya, ang tuytuy nakasabay sa gamus.
Paalam, tuytuy at gamus. Mahapdi man, ansaklap man,
Tiisin mo, tanggapin ang bagong hakbang patungong
Ginhawa at sakaling magkita muli.
Ika’y may gulang na!
Kataga Mula Sa Mga Panglawan
Decembre 12, 1997
At sa takilya ng tadhana isinilang
At kumalat ang mga raca ng nilalang
Sila’y nagkayod ng mga butas
Sila’y nagsipsip ng mga kata
Sila’y umunlad patungang antas
Hanggang sa tuktok ng bundok nahalin
Katanto nila ang taas at lalim
Simulang liwanag tapusang dilim
Puos man ang kaalaman
Kulang naman ang puhunan
Ang kapalit ay gahasnan
Nagiba kanilang lining
Naisabay silang nagiling
Nilay sino nalang naglibing
Lupa pa lupa
Dumi pa dumi
Abo pa abo
Lahat
At sa takilya ng tadhana isinilang
At kumalat ang mga raca ng nilalang
Sila’y nagkayod ng mga butas
Sila’y nagsipsip ng mga kata
Sila’y umunlad patungang antas
Hanggang sa tuktok ng bundok nahalin
Katanto nila ang taas at lalim
Simulang liwanag tapusang dilim
Puos man ang kaalaman
Kulang naman ang puhunan
Ang kapalit ay gahasnan
Nagiba kanilang lining
Naisabay silang nagiling
Nilay sino nalang naglibing
Lupa pa lupa
Dumi pa dumi
Abo pa abo
Lahat
Aking panaginip
Novembre 10, 1997
Ka gabi, ikaw ay aking kadiwang...
Panahong ubod ng sigla't galak. Simpleng paga tala, nagdudulot ng gamgam sa'ting mithiin. Ating nakalipas, ala alang di malimutan. Nahamog sa'ting mga pagsensen, pag aya, pagsiste, pagrasal, pagkuro't paglibog Naihate natin ay mahalagang kadanasan. Hangia ko. Kadayo natin sina chos Erick, Glendale, cha, Nathalie, at sa gitna ng lahat, ikaw, na dahilan nitong matingkad na parabula. Iyong ngalan na nagsisimula sa J at S, at nagtatapos sa A at Y, ay batid kong kapinpin madalas.
Ang saklap ng tadhana, bitin ang kinaka salo. Kagat ng toto'y panaginip lang pala ang nagampan. Nagpatikim lang ng sarap ga pukyot, subalit pa ngisngis na di malunok.
Ilan gabi na kitang kapiling sa panaginip angkin. Ilan pa bang bilang ng bwan impokin ko na ikaw ay dadalaw sa tulog ko, para wasto ang aking talambuhay?
Guni guni ba ito'y pangyayaring makakamtan bukas, o kwentong encanta naganapkahapon? Tyak na hindi ngayon
Damdamin ko ba'y naliligaw sa parang ng mga pangakong me lamat, o akoba'y sumisigaw sa hangang ikaw ay "Wo de Ai Ren" na tanggapang salita "Wo Ai Ni"? Ngunit, ginip na di totoo sa kasalukuyan, payag ako sa paloisip nakakatanto.
Ganyan ala ala na lang. Gayun man, tayo'y mananatiling magkaybigan. Lub os kong pagsamat sa'yong pagdalaw. Masakdal iyong kataohan at ma a ngkop ang ating ugnayan... ay sulit na...
Ka gabi, ikaw ay aking kadiwang...
Panahong ubod ng sigla't galak. Simpleng paga tala, nagdudulot ng gamgam sa'ting mithiin. Ating nakalipas, ala alang di malimutan. Nahamog sa'ting mga pagsensen, pag aya, pagsiste, pagrasal, pagkuro't paglibog Naihate natin ay mahalagang kadanasan. Hangia ko. Kadayo natin sina chos Erick, Glendale, cha, Nathalie, at sa gitna ng lahat, ikaw, na dahilan nitong matingkad na parabula. Iyong ngalan na nagsisimula sa J at S, at nagtatapos sa A at Y, ay batid kong kapinpin madalas.
Ang saklap ng tadhana, bitin ang kinaka salo. Kagat ng toto'y panaginip lang pala ang nagampan. Nagpatikim lang ng sarap ga pukyot, subalit pa ngisngis na di malunok.
Ilan gabi na kitang kapiling sa panaginip angkin. Ilan pa bang bilang ng bwan impokin ko na ikaw ay dadalaw sa tulog ko, para wasto ang aking talambuhay?
Guni guni ba ito'y pangyayaring makakamtan bukas, o kwentong encanta naganapkahapon? Tyak na hindi ngayon
Damdamin ko ba'y naliligaw sa parang ng mga pangakong me lamat, o akoba'y sumisigaw sa hangang ikaw ay "Wo de Ai Ren" na tanggapang salita "Wo Ai Ni"? Ngunit, ginip na di totoo sa kasalukuyan, payag ako sa paloisip nakakatanto.
Ganyan ala ala na lang. Gayun man, tayo'y mananatiling magkaybigan. Lub os kong pagsamat sa'yong pagdalaw. Masakdal iyong kataohan at ma a ngkop ang ating ugnayan... ay sulit na...
Kawili Magpinpin sa Trigo
Octobre, 1997
Doon sa maaning nayon anking, mga bahay ay nakaguyod, matatag nirang gusali.
Paligid nira’y maayos ang handog, uring kaakit-akit. Sa loob ng mga tahanan, katunggali
ang malugamgam na amoyo, masarap masamsam. Puspos ang aruga sa mga tanim sa batai,
at mga alaga, ay maligayang namamasyal sa tabi-dakong pasya ng adlao. Batoyaring mga
daanan nagsanga’t nagpasan mula-puna rito’t doon. Ira’y naga-silbing tagasalin sa lahat ng
yumi’t dalo ng sannayonan at kayayang mga nilalang, hayop, at balaghan.
Ang mahalagang walang kapantay nitong lahat ay ang mga dangal na mamamayan, sila ang
pakay ng mga binyagang nadadaos. Naibaka sa hilig, panawin, at pag-unawa, na nagdulot
ng sipag, chaga, at dasal, para ato galing sa mga mahal na pamilya, kaybigan at tabing tira.
At para din sa pagpitas ng mga pambuhay at dinggin. Nang sa gayo’y kayod ay me piging,
Ikaa-salo nating lahat kabuyang. At maging ating mag-tatala’t kwento’y magpaluto pa ng
mga pagkaing nakakabusog, mangumbida sa mga lalawigan ibayong makamkam.
Nang itong layon ay galinao, at sa susunod pang diwang…irog ko… ika’y aking kawili sa
Trigo. Nagpinpin ako.
Doon sa maaning nayon anking, mga bahay ay nakaguyod, matatag nirang gusali.
Paligid nira’y maayos ang handog, uring kaakit-akit. Sa loob ng mga tahanan, katunggali
ang malugamgam na amoyo, masarap masamsam. Puspos ang aruga sa mga tanim sa batai,
at mga alaga, ay maligayang namamasyal sa tabi-dakong pasya ng adlao. Batoyaring mga
daanan nagsanga’t nagpasan mula-puna rito’t doon. Ira’y naga-silbing tagasalin sa lahat ng
yumi’t dalo ng sannayonan at kayayang mga nilalang, hayop, at balaghan.
Ang mahalagang walang kapantay nitong lahat ay ang mga dangal na mamamayan, sila ang
pakay ng mga binyagang nadadaos. Naibaka sa hilig, panawin, at pag-unawa, na nagdulot
ng sipag, chaga, at dasal, para ato galing sa mga mahal na pamilya, kaybigan at tabing tira.
At para din sa pagpitas ng mga pambuhay at dinggin. Nang sa gayo’y kayod ay me piging,
Ikaa-salo nating lahat kabuyang. At maging ating mag-tatala’t kwento’y magpaluto pa ng
mga pagkaing nakakabusog, mangumbida sa mga lalawigan ibayong makamkam.
Nang itong layon ay galinao, at sa susunod pang diwang…irog ko… ika’y aking kawili sa
Trigo. Nagpinpin ako.
Twina’y Tulang Liwayway
Twina’y Tulang Liwayway
Septembre 1997
Parang na agnas, sariwang simoy ere salumhinga kong ankin. Mga makulay na bulaklak
at halama’y gumiliw sa sariwang bulong ng hangin. Mga makitig na puno’y nagsampay
ng mga bungang hinog na prutas. Mga burol at kapwa bundok, nakabantay matatag sa
lakbayan panawin. Munting ginang lipas karatig lupang sibugan, sulit sa tubig gamgam.
Sikat ng araw, naga-alay liwanag ng adlao sa buong sipag at hanggang nayon at trigo.
Mga ibon nagapulong sa mga sanga, mga kalabaw nagaligo sa babaoan, mga langgam,
nagaani sa taping lupa, mga tutubi kinikiti kanilang pakpak, mga paroparo, sumasayaw
sa damohan at bukalaklak, nakikisalo sa kumbida kong ringal.
Sa lilim ng punong mangga ako’y nakaupong sandal. Kita ko, tanaw ko ang ginhawang
litrato, tumitibok aking puso, dugo’y masigla, nadadama ang maka-gawa…
Namangha ako sa ganda at garang likas, lumiwanag aking rangal. Napaibig ako.
At para nang lubos kong awit, bigkas at saliksik sa dakilang likha…
Ragasa, akong nagtula…
Septembre 1997
Parang na agnas, sariwang simoy ere salumhinga kong ankin. Mga makulay na bulaklak
at halama’y gumiliw sa sariwang bulong ng hangin. Mga makitig na puno’y nagsampay
ng mga bungang hinog na prutas. Mga burol at kapwa bundok, nakabantay matatag sa
lakbayan panawin. Munting ginang lipas karatig lupang sibugan, sulit sa tubig gamgam.
Sikat ng araw, naga-alay liwanag ng adlao sa buong sipag at hanggang nayon at trigo.
Mga ibon nagapulong sa mga sanga, mga kalabaw nagaligo sa babaoan, mga langgam,
nagaani sa taping lupa, mga tutubi kinikiti kanilang pakpak, mga paroparo, sumasayaw
sa damohan at bukalaklak, nakikisalo sa kumbida kong ringal.
Sa lilim ng punong mangga ako’y nakaupong sandal. Kita ko, tanaw ko ang ginhawang
litrato, tumitibok aking puso, dugo’y masigla, nadadama ang maka-gawa…
Namangha ako sa ganda at garang likas, lumiwanag aking rangal. Napaibig ako.
At para nang lubos kong awit, bigkas at saliksik sa dakilang likha…
Ragasa, akong nagtula…
Subscribe to:
Posts (Atom)
