Rahayura V. 1

Hunyo 16, 1998

Twing masilayan ko iyong tanawin, katwang laman mong iyutin, hugis lubos liitman sakin, dakang mabagu ang timpla ng aking mga sangkap.

Ako'y nababanas, natutunaw sayong kagandahan; nakakaligaw ng isip at atupag; nababatu sa rikit mong pinapasilaw.

An ganda mo, an ganda mo, an ganda mo, ang ambil ng pagkakilig ko.

Di man sadya, umiiral aking pagkalalaki, naeengganyo ang kalalakihang angkin, umaangat sa higang dampa, sumisigla na maghanda sa silbing magtanggol, maghate ng kasarapang natatamo, mas-ginhawa, ay sarinlang pagsipag.

Nais kitang mahagkan, maapuhap ng aking buong katwan at diwa; madiktan sagana, hanggang mabakbak ng hapo, ay di gabal.

Basta kaligayahan, hanggang langit ay satin, na sakop kita, alila mo'ko, at baliktaran, Rahayura.