Novembre 10, 1997
Ka gabi, ikaw ay aking kadiwang...
Panahong ubod ng sigla't galak. Simpleng paga tala, nagdudulot ng gamgam sa'ting mithiin. Ating nakalipas, ala alang di malimutan. Nahamog sa'ting mga pagsensen, pag aya, pagsiste, pagrasal, pagkuro't paglibog Naihate natin ay mahalagang kadanasan. Hangia ko. Kadayo natin sina chos Erick, Glendale, cha, Nathalie, at sa gitna ng lahat, ikaw, na dahilan nitong matingkad na parabula. Iyong ngalan na nagsisimula sa J at S, at nagtatapos sa A at Y, ay batid kong kapinpin madalas.
Ang saklap ng tadhana, bitin ang kinaka salo. Kagat ng toto'y panaginip lang pala ang nagampan. Nagpatikim lang ng sarap ga pukyot, subalit pa ngisngis na di malunok.
Ilan gabi na kitang kapiling sa panaginip angkin. Ilan pa bang bilang ng bwan impokin ko na ikaw ay dadalaw sa tulog ko, para wasto ang aking talambuhay?
Guni guni ba ito'y pangyayaring makakamtan bukas, o kwentong encanta naganapkahapon? Tyak na hindi ngayon
Damdamin ko ba'y naliligaw sa parang ng mga pangakong me lamat, o akoba'y sumisigaw sa hangang ikaw ay "Wo de Ai Ren" na tanggapang salita "Wo Ai Ni"? Ngunit, ginip na di totoo sa kasalukuyan, payag ako sa paloisip nakakatanto.
Ganyan ala ala na lang. Gayun man, tayo'y mananatiling magkaybigan. Lub os kong pagsamat sa'yong pagdalaw. Masakdal iyong kataohan at ma a ngkop ang ating ugnayan... ay sulit na...
Friday, February 6, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment